Voor politici zijn het zware tijden. Je zult maar weken lang in de schijnwerpers staan en op elk woord dat je spreekt en zelfs op je lichaamstaal worden beoordeeld. Politici hebben gelukkig allemaal de beste oplossing voor de huidige crisis. Zij zorgen allemaal voor brood op de plank en wij zullen als burgers wel de rekening gepresenteerd krijgen. We hebben immers allemaal mogen stemmen. Voor sporters en fans zijn het zware tijden, WK-voetballen, de Tour, want alleen winnen telt. Het gaat immers niet om het spel, maar om de knikkers. Voor de kijkers en de luisteraars zijn het zware tijden, want je hoort tot vervelens toe de opgewonden stemmen van verslaggevers die denken dat een mens slechts leeft van brood en spelen.

En dan hebben we het nog niet gehad over de jeugd die examen moet doen, over boeren burgers en buitenlui die de hitte van de dag moeten dragen. Ook die hebben het zwaar. Dus iedereen is gewoon toe aan vakantie. Even de boel de boel laten. En dat kan ook rustig, want de wereld draait toch gewoon door. Misschien is dat wel het meest verrassende van de vakantie: we maken ons vaak druk om niets.

Maar parochianen die het kerkelijk jaar volgen hebben wel een probleem. Want de tijd na Pinksteren is de tijd om de handen uit de mouwen te steken en te werken aan dat Koninkrijk van God. Dus voor kerkmensen is het werkseizoen nu juist begonnen. En zeg niet dat er geen werk te doen is. Maar juist daarom is het goed om liturgie, vergaderingen van de werkgroepen, koorrepetities, bestuurszaken even rust te geven, want je zou kunnen denken dat het Koninkrijk van God hetzelfde is als de parochie met al zijn besognes. Zelfs God had, volgens het scheppingsverhaal, rust nodig om te kunnen genieten van al het werk dat Hij verricht had. Misschien zijn rust en bezinning wel de belangrijkste bijdrage van kerkmensen aan dat Koninkrijk.

De zomertijd krijgt daarmee iets van de zondag, de dag des Heren, tijd voor jezelf, tijd voor de ander, tijd om het leven te proeven. Het is wonderlijk hoe juist in de vakantie mensen tot bezinning kunnen komen en de rijkdom van het leven ervaren. “Brood en spelen” wordt dan tijd hebben voor elkaar en genieten van het leven. De wereld als een paradijs. De tijd na Pinksteren kan niet lang genoeg duren.
Frans Verhoeven, deken.