Aanraken vanuit bewogenheid; een genezende aanraking.
Jezus deinsde niet voor de aanraking van de melaatse terug; sloot zich er niet voor af.
De ander ging daardoor vanuit de afzondering en de duisternis naar het Licht. Ging uit de eenzaamheid naar de gemeenschap.
Onvoorwaardelijk kiest Jezus voor de uitgestotenen.
Gaan wij leed uit de weg? Sluiten wij ons ervoor af?
Zijn wij gevoelig voor de aanraking van God?
Willen wij anderen zo dicht benaderen?

Marcus 1, 40-45
Er kwam iemand naar hem toe die aan huidvraat leed; hij smeekte hem om hulp en zei, terwijl hij op zijn knieën viel: ‘Als u wilt, kunt u mij rein maken.’ Jezus kreeg medelijden, stak zijn hand uit, raakte hem aan en zei: ‘Ik wil het, word rein.’ En meteen verdween zijn huidvraat en hij was rein. Jezus stuurde hem weg met de ernstige waarschuwing: ‘Denk erom dat u tegen niemand iets zegt, maar ga u aan de priester laten zien en breng het reinigingsoffer dat Mozes heeft voorgeschreven, als getuigenis voor de mensen.’ Maar toen de man vertrokken was, ging hij overal breeduit rondvertellen wat er gebeurd was, met als gevolg dat Jezus niet langer openlijk in een stad kon verschijnen, maar op eenzame plaatsen buiten de steden moest blijven. Toch bleven de mensen van alle kanten naar hem toe komen.

Schikking
De liturgische schikking laat aan de ene kant het aangetaste, het uitgeslotene, het eenzame zien door het gedroogde palmblad dat van ons afgekeerd ligt.
Aan de ander kant zien we het openstaan, het aangaan van en het opstaan, om in een gemeenschap anderen aan te raken.
Dat openstaan wordt verbeeldt door de gedroogde palmbladeren die naar ons toegericht zijn.
In de aparte bladeren van de carnivo plant zien we het opstaan terug: de bladeren komen vanuit de openstaande gedroogde palmbladeren omhoog en richten zich op.
Tussen de twee verschillende kanten een kaars als verwijzing naar God.